De twee-weken-dip bij het stoppen met roken

Terwijl ik dit schrijf, zit ik midden in een major dip. En als je een roker bent en je hebt een dip dan is het eerste wat je doet een sigaret opsteken. Wat ik nu alleen niet weet is dat deze dip door het stoppen roken met komt of harder binnenkomt omdat ik gestopt met roken ben en nog vol in de ontwenning zit. Hoe dan ook. Het is pittig. Niet omdat de behoefte heb om te roken, want die heb ik niet. Ik zit hier gewoon na twee weken al zonder nicotinepleister (die hoofdpijn door de pleisters was het niet waard). Maar omdat ik me gewoon K U T voel. Ik ben snel geïrriteerd en om het minste of geringste staan de tranen in mijn ogen of lig ik al snikkend in mijn bed. Ik laat het maar gewoon toe, want er tegen vechten heeft toch geen zin.

En dus laat ik de tranen komen en gooi al mijn frustratie eruit. Ik ga daarna een uur in bad liggen met een maskertje op. Het zorgt er niet voor dat ik weer de vrolijkheid zelve ben, maar ik voel me wel iets beter dan voordat ik in bad stapte. Zoals ik eerder al aangaf, zijn de eerste dagen het lastigst en daarna gaat het heel goed. Totdat je ongeveer twee weken bent gestopt. Dan komt de twee-weken-dip bij het stoppen met roken om de hoek kijken. Bij mijn vorige stoppogingen was dit het geval. En ook nu vechten we ons er doorheen en dan is het klaar en het rotgevoel weer weg. Maar we zijn dan wel gewoon niet-rokers. En dat is waar we het voor doen; om niet-rokers te zijn.

De eerste twee weken gaan super

Ja, echt. Ik heb nergens last van gehad. Ik had geen behoefte om te roken. Ook op het werk voelde ik niet de behoefte om mee te gaan roken. Ik koos er dit keer bewust voor om niet mee te gaan naar het rookhok. En het ging goed. Het stemmetje heb ik niet gehoord. En ik voelde me goed. Ik was sterk en wist dat ik dit zou gaan winnen. Ik ben sterker dan de sigaret! Zo sterk dat ik na 1,5 week al van Stap 2 nicotinepleisters over ben gegaan naar Stap 3 nicotinepleisters. En dat ging goed. Zo goed dat ik na een paar dagen helemaal ben gestopt met de nicotine pleisters. Ik voelde me sterk en had nog geen één keer de behoefte gehad om te gaan roken. Dit ging goed!

De twee-weken-dip bij het stoppen met roken

En toen was ik twee weken gestopt met roken. Ik had nog steeds geen behoefte aan een sigaret gehad en ik had geen rare ontwenningsverschijnselen gehad. Dat laatste is logisch omdat ik pleisters gebruik en dus minimale ontwenningsverschijnselen heb. Wat ik wel heel sterk heb, is heel raar dromen. Heldere dromen die je nadat je opgestaan bent, van a tot z kunt navertellen. En vaak zijn het van die dromen die je beter niet na kunt vertellen (geloof me, ze verklaren je voor gek). Ik sta dus iedere ochtend met een lach op (en ik vraag me toch wel af wat deze dromen betekenen).

Maar het ging nog steeds goed. Waar was die twee-weken-dip dan? Die kwam niet. Kwam dit doordat ik er met een andere mindset aan was begonnen? Ik ben er zonder twijfels ingegaan. Mijn mindset was: IK BEN EEN NIET-ROKER! Ging het daarom nu zo makkelijk? Ik kan niets anders bedenken.

Zelfs met een dip geen behoefte om te roken

Eerder schreef ik al dat mijn lijf aan het protesteren was tegen de stress van het afgelopen jaar. Ik kreeg eerder dit jaar twee keer griep en had al zo’n vermoeden dat mijn lijf mij iets probeerde te vertellen. Mijn weerstand moest omhoog en dus beter voor mezelf zorgen. Maar als die stress nog in je lijf zit, kan je wel aan de vitaminepillen en vroeg naar bed, maar het zal je even het gevoel geven dat het goed met je gaat. Maar er komt een moment dat die stress er echt uit moet. En dat gebeurde bij mij. Ik dacht eerst nog dat het kwam door het stoppen met roken. Maar dan zou ik toch behoefte moeten hebben aan roken? En zin moeten hebben in een sigaret? Maar dat was niet het geval.

Ik voelde me echt niet oké. Zoal je aan het begin van dit artikel kan lezen bestond de dag uit huilen (nou dan gaat het echt niet goed want ik huil niet zo makkelijk). Maar ondanks het rotgevoel, had ik totaal geen behoefte om te roken. Voorheen zou ik juist zo’n moment aangrijpen als goed excuus om juist wel te roken. En dus was dit niet de twee-weken-dip. Dit zat dieper. Ik heb daarom mijn leidinggevende gebeld en een weekje vrij genomen om even goed voor mezelf te zorgen en te achterhalen waar dit gevoel vandaan komt en belangrijker nog; hoe kom ik er vanaf!?

Deze keer is het definitief

Ondanks dat ik nu even niet zo goed in mijn vel zit, gaat het stoppen met roken echt heel goed. Ik ben daarover heel positief en ik voel dat het definitief is. Ik voel dat ik een niet-roker ben en ik voel dat ik de sigaret niet meer nodig heb. Ik ben de baas en niet de sigaret. Het stemmetje is in een diepe slaap. Ik weet dat het stemmetje er altijd zal zijn en ineens weer wakker geschud kan worden. Maar nu is dat stemmetje in slaap, een diepe slaap. En ik verwacht dat het stemmetje voorlopig niet wakker wordt.

Als jij nu ook langer dan twee weken gestopt bent met roken dan mag je zeker heel trots op jezelf zijn. Je hebt dit gevecht gewonnen en je bent een niet-roker. Je zal ongetwijfeld nog momenten hebben waar je het wat moeilijker hebt en denkt dat je een sigaret nodig hebt. Je hebt geen sigaret nodig om je beter te voelen. Zonder sigaret is je leven juist beter; je ademt steeds normaler, je proeft je eten en drinken beter, je conditie verbetert, je huid verbetert, je ruikt weer lekker. En wat natuurlijk het allerbelangrijkst is: JE LEEFT GEZOND!

Hou vol en wees sterker dan de sigaret. Jij bent de baas!

2 REACTIES

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.