Dingen die veranderen als je een man en kinderen hebt

Als je gaat samenwonen en kinderen krijgt, verandert je leven. Logisch. De meeste veranderingen zijn allemaal leuk en vooral gezellig. Maar er zijn van die momenten dat ik stiekem even terug verlang naar mijn vrijgezellenbestaan. Alleen in mijn flatje. Op welke momenten ik dat heb? Lees maar verder, dan begrijp je wat ik bedoel met dingen die veranderen als je een man en kinderen hebt. Ik weet zeker dat ze voor jou ook herkenbaar zijn 😉

Poetsen, poetsen, poetsen

Als ik ’s avonds als de kinderen op bed liggen, de bende aan het opruimen ben. Tussendoor ruimen we wel wat op, maar er moet iedere dag een stofzuiger door de woonkamer en keuken (soms sla ik wel een dag over hoor), en om de dag (wordt er gedweild (iedere dag zou beter zijn, maar ik heb er de kracht niet voor en vriendlief ook niet). En als je dan klaar bent, kan je er één avondje van genieten want de volgende ochtend gaat er wel weer een beker melk om, of er wordt een boterham met hagelslag gegeten.

Ik mis mijn opgeruimde en geordende flatje

Toen ik nog alleen was, was mijn huis altijd opgeruimd en schoon. Ik maakte mijn huis op zaterdagochtend schoon. En dat deed ik iedere zaterdag. Eén keer per week. Woonkamer, slaapkamer en badkamer werden gestoft, gezogen en gesopt. Alleen het toilet kreeg vaker een sopbeurt. Halverwege de week haalde ik er nog een keer een stofzuiger doorheen, maar het had eigenlijk niet eens gehoeven. Ik kwam iedere dag uit mijn werk en mijn huis was schoon. Heerlijk!

Wilt u er zegeltjes bij?

Als ik wéér door de supermarkt loop. Het lijkt nu af en toe of een bezoek aan de supermarkt mijn favoriete uitje is. Niet dus! Ik vind boodschappen doen vreselijk. En ook al hebben vriendlief en ik een gedeelde boodschappenlijst-app op onze telefoon. Op de één of andere manier worden er toch dingen niet genoteerd. Waardoor er weken zijn dat ik iedere dag in de supermarkt rondloop. Het is zo zonde van mijn tijd, maar helaas wel nodig. Ik heb een aantal keer boodschappen thuis laten bezorgen, ideaal. Maar ik wil vooral mijn groente en fruit zelf uitkiezen (lees: voelen en ruiken). Mijn doel is om ‘maar’ twee keer per week naar de supermarkt te gaan, maar helaas niet haalbaar dus. Het leuke aan boodschappen doen is het sparen van zegeltjes. Dat levert nog best wat op kan ik je zeggen!

Maar één tas met boodschappen

Toen ik nog alleen woonde ging ik op zaterdagochtend voor- of nadat ik mijn huis aan kant had, boodschappen doen. Ik haalde één keer per week boodschappen en daar had ik de hele week genoeg aan. En vaak paste dat allemaal in één tas en soms had ik twee tassen, maar die waren nooit helemaal gevuld. En die twee tassen kon in makkelijk aan mijn stuur hangen terwijl ik naar huis fietste. Toen ik nog alleen woonde bedacht ik wat ik wilde eten of misschien had ik nog wat in de vriezer liggen. Het voordeel van alleen wonen is namelijk dat je altijd eten overhoudt en dat in kan vriezen voor bijvoorbeeld de week erop.

Grote wasjes, kleine wasjes

Als ik door de was probeer te komen. De wasmachine draait hier overuren. Iedere week één witte en meerdere gekleurde en donkere wassen. Iedere week wel twee keer een handdoekenwas en dan ook nog twee keer een beddengoed was. Kortom, de wasmachine draait iedere dag. Als ik geen zin heb om te strijken, ben ik de sjaak want binnen een mum van tijd ligt er een behoorlijke stapel. En laat strijken nou net niet mijn hobby zijn. Mijn stoomgenerator is ook nog eens vorige week overleden en ik gebruik nu tijdelijk een simpele stoomstrijkijzer. DRAMA! (ik ben verwend, ik weet het). Gelukkig is deze inmiddels vervangen door en nieuwe nog betere stoomgenerator!

De was opsparen

Toen ik nog alleen was moest ik mijn was opsparen. Zo deed ik niet iedere week een donkere was omdat ik het zonde vond om mijn wasmachine voor bijvoorbeeld 2 broeken, 2 bloesjes en een jurkje aan te zetten. Ditzelfde gold voor de gekleurde en witte was. De enige was die ik iedere week standaard draaide was beddengoed en handdoeken. Op zaterdag draaide mijn wasmachine hoog uit 2 wassen en ergens die week was ik met een halfuur strijken klaar en lag alles weer heerlijk schoon in mijn kast.

Weekend? Wat is dat?

Als er op zondagochtend om 7:30 uur een klein meisje naast mijn bed staat en zegt dat ze naar beneden wil. Dan mis ik het uitslapen tot een uur of 11. En dan ook gewoon slapen zonder onderbrekingen. Oh wat was dat heerlijk! Ik kon uren blijven liggen en me keer op keer omdraaien. Nu slaap ik hooguit één keer per maand uit. En dan is het niet eens uitslapen. Ik word altijd wakker van de kinderen, maar als ze dan met papa naar beneden gaan draai ik me nog een keer om. De ene keer slaap ik nog één of twee uurtjes maar vaak lukt dat niet. Maar ik geniet dan van het in bed liggen en even tot rust komen. Even opladen voordat ik naar beneden ga en weer alle aandacht naar de kindjes en manlief geven.

VIP publiek als je zit te poepen

Sinds ik kinderen heb, lijkt het wel of ik altijd publiek op de wc heb. Zijn het de kinderen zelf niet dan ligt er wel een pop of barbie naar me te staren. Even relaxed mijn behoefte doen is er niet bij. ‘Mama, ben je al klaar?’, ‘Mag ik naar je drol kijken?’, ‘Mama, heb je gepoept? Het stinkt hier!’. Ehh ja, jij wil hier zijn, mijn eerste drol die naar roosjes ruikt, heb ik nog niet gelegd. Dus helaas pindakaas. Als je wilt kijken dan zit daar een luchtje aan. En blijkbaar vinden ze dat geen probleem. Doe je ding zou ik zeggen, maar ik ga echt niet bij iemand zitten kijken terwijl ie zit te poepen.

Dingen die veranderen als je een man en kinderen hebt

Maar als ik dan weer terug in de realiteit kom, is het jammer maar geen ramp. Want in ons huis wordt geleefd en gespeeld (voor je het weet zijn het pubers die heel de dag op hun kamer zitten te stinken), mijn kinderen mogen met hun handen eten en knoeien (er komt een tijd dat je je hele leven netjes met mes en vork moet eten), als je vroeg op staat heb je wat aan je dag en alle tijd voor boodschappen doen, opruimen, schoonmaken en strijken en er komt een tijd dat ik me op zondagmiddag afvraag of ze nog in leven zijn omdat ze nog steeds in bed liggen.

Het valt eigenlijk allemaal wel mee

En poepen met publiek is ook zo erg niet (ik ben er ook bij als één van de meiden op de wc zit en ik billen mag vegen, dus voor hen niet meer dan logisch dat ze ook met mij mee gaan). Als ik dan ’s avonds uitgeteld op de bank plof, is het toch ook wel fijn dat vriendlief daar zit en ik hem kan vertellen dat ik ondanks dat ik moe ben weer een superdag met onze meiden heb gehad. Dan geeft hij me een kus en gaat een wijntje voor me pakken. Tja, dan kan ik niks anders doen dan tevreden tegen hem aan liggen en me gelukkig voelen!

Wat mis jij aan de tijd toen je nog geen relatie en kinderen had?

 

1 REACTIE

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.