Een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk

Zoals jullie weten woont mijn moeder op het prachtige eiland Mauritius. Ideaal, want zo hebben wij altijd het perfecte vakantie-adres! Dat is de opmerking die ik vaak krijg. En natuurlijk is dat ook zo, maar ik moet mijn moeder altijd wel heel lang missen. Dit jaar vierden mijn kinderen voor het eerst Sinterklaas, Kerst en oud&nieuw met mijn moeder. En vandaag vertrekt zij alweer naar Mauritius en zal ik het weer zonder haar moeten doen. Man, wat zal ik haar weer vreselijk gaan missen. Want ook al ben je volwassen, een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk.

10.000 kilometer van elkaar verwijderd

Gelukkig heb ik nog een moeder. Maar zij woont wel een kleine 10.000 kilometer bij me vandaan. Ik kan niet even een bakkie koffie bij haar doen. Of met mijn gezin even een weekendje logeren. De vlucht alleen al duurt al zo’n twaalf uur. Niet om de hoek dus. En natuurlijk is het mijn keuze geweest om zo’n vijftien jaar geleden weer terug naar Nederland te komen. Maar dat neemt niet weg dat dat een hele moeilijke keuze was. Een keuze waar ik het nog heel lang moeilijk heb gehad.

Met mijn ene been in Mauritius en mijn andere been in Nederland

Toen ik net terug was in Nederland was ik een jonge meid van een jaar of 23. Het was echt niet altijd makkelijk; bij familie en vrienden inwonen en in de tussentijd op zoek naar een baan en een eigen plekje. Het is me allemaal gelukt en heb er geen moment spijt van dat ik weer in Nederland woon (oké als het weer eens drie dagen achter elkaar regent dan baal ik wel een beetje). Maar vooral in de eerste jaren heb ik me nergens thuis gevoeld. Ik stond met mijn ene been in Mauritius en mijn andere been in Nederland. En aan beide kanten werd er aan me getrokken. Niet door mensen, maar mijn gedachten en gevoelens.

Bij je moeder hoef je niet veel te zeggen

Als jonge vrouw heb je je ouders gewoon nog heel hard nodig. Niet 24/7 maar gewoon bij wie je regelmatig aan kan kloppen. Voor een gezonde maaltijd of gewoon om tegenaan te zeiken. Natuurlijk heb ik hier ook mijn mensen bij wie ik dit kan doen, maar bij je moeder hoef je niet veel te zeggen. Die kent jou door en door en weet precies wat je op dat moment nodig hebt. En ook nu dat ik zelf moeder ben heb ik mijn mama weleens nodig. Niet alleen aan de telefoon, maar gewoon dat ze bij me is. En echt niet alleen om tegenaan te zeiken, maar ook om gewoon gezellig te lunchen en te shoppen.

Een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk maar wordt steeds makkelijker

Naarmate ik langer in Nederland ben en ‘gescheiden’ ben van mijn moeder, wordt het ook wel steeds makkelijker. Een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk, maar ik heb mijn lieve mannetje en dochters die mij dan die knuffel geven die ik nodig heb. Ook zij weten precies wanneer ik even alleen wil zijn en even niet wil praten. Maar mijn moedertje missen zal ik altijd doen. Ook al bellen we meerdere keren per week. Het is toch anders dan face-to-face. Als ik bijvoorbeeld ziekjes ben dan doe ik er heel luchtig over, alsof er niks aan de hand is, maar kan dan eigenlijk niet eens op mijn benen staan. Want wat heeft mijn moeder eraan dat ze daar zit en zich alleen maar zorgen maakt zonder iets te kunnen doen. Niks. Dus ga ik haar er niet mee lastigvallen.

Mijn moeder gaat weer terug naar Mauritius

En nu hebben we ruim een maand van mijn moeder kunnen genieten. En ook haar vriend is een aanwinst; een goede stiefvader voor mij en geweldige opa voor mijn kinderen. We hebben een heerlijke decembermaand gehad. Maar helaas komen aan alle leuke dingen een eind. Vandaag vertrekken ze weer naar Mauritius. En terwijl ik dit tik, rollen de tranen al over mijn wangen. Want ik wil er helemaal niet aan denken dat ze straks weg zijn. Ook voor de kinderen zal het wennen zijn dat we niet meer met zijn zessen aan tafel zitten, dat opa en oma ze van school halen, dat we spelletjes samen doen, opa en oma lekker Mauritiaans eten voor ons maken en vooral het lol hebben met elkaar.

Mijn hart huilt

Ik begrijp dat mensen denken aan dat geweldige vakantie-adres daar in de Indische Oceaan, als ik ze vertel dat mijn moeder op Mauritius woont. Maar heel dat Mauritius kan me gestolen worden. Ik heb heimwee naar mijn moeder en niet naar het eiland. Als ik aan mijn moeder denk of over haar praat dan huilt mijn hart, omdat ik niet even bij haar langs kan wippen om even bij te kletsen en samen te eten. Nee, ik moet nog maanden, wat zeg ik soms meer dan een jaar wachten totdat ik mijn moedertje weer in mijn armen kan sluiten. Een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk…

een leven zonder moeder is niet altijd makkelijk
Mooie herinnering; samen kerst vieren

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.