Waarom rust er een groot taboe op praten over seksueel geweld?

Deze week kon je geen krant openslaan of het ging over Harvey Weinstein. Maar toen #metoo viraal ging, ging het helemaal niet meer om hem. Vrouwen over de hele wereld staan op en laten hun stem horen. Sommigen hebben jaren gezwegen, anderen hebben er überhaupt nooit over gepraat. Maar nu durft iedereen zijn stem te laten horen. Goed toch? Maar eigenlijk wel heel raar. Waarom rust er een groot taboe op praten over seksueel geweld? Waarom voelen slachtoffers schaamte of zich zelfs schuldig dat hen dit overkomt? Wat leven we toch eigenlijk in een rare wereld…

#METOO

Ook ik deelde de hashtag gevolgd door ME TOO. Ook ik heb in mijn verleden te maken gehad met seksueel misbruik. En het gekke is dat nu ik dit zo opschrijf ik nog steeds zoiets heb van; ‘ach ik ben alleen maar betast en niet verkracht’. Maar het feit dat iemand jou aanraakt zonder dat je daar toestemming voor geeft of als je zegt dat diegene van je af moet blijven, dit niet doet. Of nog erger, je wordt wakker omdat iemand aan je zit en je doet net of je nog slaapt en draait je om, omdat je niet wilt dat jij de reden bent dat een familiefeest verpest wordt. Het is gewoon walgelijk!

Ik heb diegenen (jawel, twee keer meegemaakt) jaren vervloekt en gehoopt dat zij later een dochter zouden krijgen waar hetzelfde mee zou gebeuren. Ik was een jong pubermeisje toen het mij overkwam. Een puber die ineens heel snel volwassen werd. Nu hoop ik natuurlijk dat hun dochters niets zal overkomen.

Zoveel slachtoffers

Toen ik de hashtag op Facebook bij een oud-klasgenootje zag, twijfelde ik nog of ik het zou delen. Maar binnen een paar seconden was die twijfel weg. Ik hoef me nergens voor te schamen. En het ging me er niet om dat anderen zien dat ik dit deelde. Ik wilde aan al die slachtoffers van seksueel misbruik laten zien dat ze niet alleen zijn. En binnen een paar minuten had ik al meerdere reacties van vrouwen die ook met seksueel misbruik te maken hebben gehad. Bizar eigenlijk. Hoe kan dit?

Dagelijkse kost

En eigenlijk gebeurt het nog dagelijks bij ons allemaal. We kennen allemaal wel zo’n collega die het grappig vindt om een schunnige opmerking te maken. Zo lang het algemeen is kan ik er ook wel om lachen. Maar als het echt over iemand in het algemeen gaat, dan doet dat wat met mij. Soms zeg ik er wat van. Maar soms ook niet. Op de één of andere manier durf ik er niks van te zeggen als het dan gaat om iemand in een functie hoger of als iemand van de directie het doet. Stom eigenlijk, alsof iemand in een hogere functie recht heeft om zo met jou om te gaan.

Samen staan we sterk

Wij vrouwen (maar er zijn ook mannen die slachtoffer zijn) moeten dit niet meer laten gebeuren. We hebben een stem en samen hebben we een nog hardere stem. Wij vrouwen moeten elkaar steunen. Wij moeten voor elkaar opkomen als je hoort dat iemand een schunnige opmerking over je collega of vriendin maakt, of een dronken oom die op een verjaardag een seksistische opmerkingen maakt, of wat dacht je van die gasten op straat die een opmerking maken als je voorbij loopt. Het is niet grappig en ook niet leuk. En het wordt tijd dat het stopt! Die mannen die moeten maar eens leren om respect voor ons te hebben. En wij moeten een vuist maken met zijn allen, om dit te stoppen.

Je bent niet alleen

Ik weet dat de meningen verschillen over hoe dit nu allemaal in de media wordt gebracht. Maar ik ben van mening dat dit iets goeds is. Het is goed dat al die talkshows hier aandacht aan besteden. Het moet namelijk eens stoppen. En mensen die iets hebben meegemaakt, moeten zich niet schuldig voelen. Ze moeten weten dat er hulp is. Hulp in je omgeving, maar er zijn ook genoeg instanties die jou kunnen helpen om hiermee om te gaan zodat je weer ‘normaal’ verder kan. Je bent niet alleen en je hoeft je nergens voor te schamen. De enige die zich moet schamen is degenen die jou dit aandeed!

Waarom rust er een groot taboe op praten over seksueel geweld?

Ik weet het niet. Maar laten we dat taboe doorbreken. Als iemand jou in vertrouwen neemt. Luister dan zonder te oordelen. Vraag niet waarom diegene niet heeft teruggevochten of weggerend is. Een slachtoffer neemt dit zichzelf namelijk al kwalijk. En al bedoel je het nog zo goed, het slachtoffer zal zich door jouw vragen alleen maar schuldiger en rotter voelen. Laat diegene weten dat het verschrikkelijk is wat er gebeurd is en dat hij of zij niet alleen is. Vraag hoe het echt met diegene gaat? Vraag hoe je diegene kan helpen. Vaak is alleen een luisterend oor of een schouder om op te huilen al voldoende.

Bij RTL Late Night zong Jennie Lena het prachtige “Als het jou overkomt”. Ik kreeg er kippenvel van. Het origineel is van Lady Gaga, wat ook prachtig is (maar, ik ben dan ook fan van Lady Gaga). Ik wil dit graag met jullie delen en hopelijk durven al die meisjes en vrouwen op te staan omdat ze weten dat ze niet alleen zijn…

Ben jij slachtoffer van seksueel geweld? Weet dat je niet alleen bent. Wil je met iemand praten of hulp? Neem dan contact op met het Centrum Seksueel Geweld

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.