Hoe herken je een burn out

Sinds ik over mijn burn out schrijf krijg ik veel vragen. Eén van die vragen is: “Hoe herken je een burn out?” En dat is een hele lastige vraag om antwoord op te geven. Een burn out herken je niet. Een burn out overkomt je. En dan ben je eigenlijk al ver over je grens gegaan. Voordat je getroffen wordt met een burn out, heb je al last van spanningsklachten. Je ben dan overspannen. Je kan dan vaak nog wel redelijk normaal functioneren. Heb je eenmaal een burn out dan gaat echt het lichtje uit en kan je niks meer. Je ben echt opgebrand.

Heb jij het gevoel dat je tegen een burn out aan zit? Of geeft je lichaam allerlei rare signalen die je niet kan plaatsen? Ga dan naar je huisarts. Hij of zij kan met jou kijken wat er aan de hand is met je. Ik ben geen arts en kan geen diagnose stellen. Ik kan je alleen vertellen wat er met mij gebeurde voordat ik een burn out kreeg.

Moe

Dat is toch wel het belangrijkste signaal. Maar als moeder ben je nu eenmaal chronisch moe dus zoek je verder niks achter de vermoeidheid. “Het hoort erbij” horen we immers als we zeggen dat we moe zijn. Maar neem je vermoeidheid serieus! Ga wat eerder naar bed, ga even iets voor jezelf doen. Iets wat je heel leuk vindt en waar je energie van krijgt. Probeer iedere dag even een momentje voor jezelf te hebben. Al is het maar 15 minuten, maar die 15 minuten zijn zo belangrijk.

Heb je voor je gevoel alles geprobeerd en blijft de vermoeidheid? Ga dan eens naar je huisarts. Praat met je huisarts en vraag of je bloed kan laten prikken. Vraag dan ook of er ook op vitamines getest kan worden, waaronder vitamine D en vitamine B12. Vitamine D is zo belangrijk voor je en wordt vaak onderschat (ook door huisartsen helaas). Als je moe naar bed gaat en moe opstaat dan is er iets niet goed.

Gebroken nachten

Heb je geen baby’s meer die je uit je slaap halen, word je nog een paar keer per nacht wakker. Vaak door een rare droom of enge nachtmerrie. Maar soms ook gewoon zomaar. Maar iedere keer dat je wakker schrikt ben je onrustig en kost het veel moeite om weer in slaap te vallen. Gotsie, ben je al zo moe en kan je ook al niet goed slapen. Zo kom je natuurlijk nooit tot rust. Helemaal waar en echt wel één van de belangrijkste signalen dat jij onrustig bent, dat je in je slaap nog steeds doorgaat met alle ballen omhoog houden.

Emotioneel

Ik was in 2016 emotioneel uit balans. Ik was snel boos en het huilen stond me nader dan het lachen. Lachen echt lachen? Dat heb ik zo weinig gedaan. Toen het in april 2017 beetje bij beetje beter met mijn ging kon ik weer echt lachen en het erge was dat mijn oudste dochter zei: “Hey mama, je lacht weer heel veel!” Dat deed mijn zo’n pijn. Ik was alleen maar geïrriteerd en boos de hele tijd. Liep alleen maar te snauwen tegen Alex en de kinderen. Ze hebben het echt niet makkelijk gehad, maar ze zijn alledrie zo lief voor me geweest. Hebben me nooit laten vallen en me altijd gesteund. Als ik hen niet had dan was ik denk ik wel in een depressie terecht gekomen. Iets wat mijn psycholoog ook tegen mij zei.

Let er dus op als je om het minste of geringste boos, of verdrietig wordt. Als je niet écht meer kan lachen of niet écht kan genieten en blij kan zijn. Dit zijn hele belangrijke signalen en goede redenen om naar je huisarts te gaan.

Weerstand

Als je dan ook nog eens elke verkoudheid, elk griepje oftewel ieder virus oppakt is dat ook wel een signaal dat het niet goed met je gaat. Ik ben vanaf september 2016 tot en met februari 2017 continu ziek geweest. Ik was verkouden, kreeg griep, had keelpijn en was dagen mijn stem kwijt. En dan leek het een dag of twee goed te gaan en dan begon alles weer van voren af aan. En nog gewoon doorgaan. Af en toe vraag ik me echt af wat me bezielde.

Ontlasting

Maar ook je ontlasting verandert. Ja, je gelooft het vast niet maar het is echt waar. Ik hield alles maar vast. Met het gevolg dat ik zo’n buikpijn had steeds. En flink aan het constiperen was. Soms zat ik echt letterlijk een uur op de wc. Helemaal niet goed, maar het moest eruit. Hoeveel water ik ook dronk en hoe vezelrijk ik ook at, niets hielp. Andere mensen hebben weer juist dat het lijkt of hun lichaam niks meer opneemt en of ze chronische buikloop hebben. Hoor je veel gerommel in je buik? Is je ontlasting verandert? Ga ook dan even naar de huisarts. Geloof me, stress doet veel met je lichaam. En je hoeft je niet gestresst te voelen om gestresst te zijn. Ik heb me ook totaal niet gestresst gevoeld.

Menstruatie

Ja serieus. Ik dacht vorig jaar mei dat ik in de vervroegde overgang zat aangezien ik niet meer ongesteld werd. Bizar he. Bloed laten prikken en ik ben nog zo vruchtbaar als kan zijn. Maar dan ben je 37 en denk je dat je in de overgang bent. Niks van waar, je lichaam geeft gewoon aan dat het mis is met je. Dat je eens naar je lichaam moet luisteren op moet houden met dat rare leven van je! Ga nu eens lief voor jezelf zijn”, zegt je lichaam.

Cyclus

Toen mijn menstruatie weer terugkwam, leek het wel of mij lichaam niet meer wist wat het moest doen. Heb ik normaal een best korte cyclus die aardig regelmatig is, had ik nu een zeer onregelmatige cyclus. Zo kon er twee weken tussen zitten, maar ook zes weken. En dagen voordat ik ongesteld moest worden waren mijn hormonen van slag. Ik was superchagrijnig en kon niks hebben; gevalletje kort lontje. Maar ook al dagen van te voren begon ik hoofdpijn te krijgen en krampen. Vreselijke krampen. Ik moest gewoon in bed gaan liggen en niet bewegen. En het bloedverlies was ook veel heftiger dan normaal. En ook toen dacht ik nog dat ik misschien toch wel de overgang in ging. Mijn moeder was immers ook vroeg in de overgang gegaan. Ik had echt een bord voor mijn kop. Niet zo’n kleintje ook.

Onderbuikgevoel

Als ik dit zo terug lees dan schrik ik er zelf een beetje van. Hoe heb ik het zover kunnen laten komen?! En zo zijn er nog meer kleinere signalen waar ik later ook nog over zal schrijven. Signalen die je niet zo snel zou linken aan overspannen zijn of een burn out hebben. Maar toch doen ook die kleinere signalen ertoe. Hoe herken je een burn out? Het belangrijkste is toch echt dat onderbuikgevoel van jou. Dat gevoel dat er iets niet klopt of dat het zo niet langer kan. Luister daarnaar. Dit gevoel noemen ze intuïtie en intuïtie heef altijd gelijk….

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.